Český Porcelán Dubí was founded in 1864 by Anton Tschinkel. It started as a maiolica manufacture (maiolica is tin-glazed pottery decorated in bright colours). Since 1874 it has also been producing porcelain.
In 1885 the factory was bought by the owner of German manufacture C Teichart and production of porcelain similar to German Meissen has been started. Patterns deriving from Meissen tradition have been applied. Dubí was the first Czech factory which has started a production of porcelain decorated with 'onion pattern'.
In 1895 Bernard Bloch z B Bloch & Co taken over the manufacture and in 1920 the factory changed its name to Eichwald Porcelain and Stove Factory Bloch & Co.
In 1939 Nazis confiscated the factory and sold it to Dr H Widera & Co of Thuringia (Germany). Until 1945 it was present as Eichwald Porcelain and Stove Factory Widera & Co.
Two years after the end of the war the manufacture became a part of Czech Duchovský Porcelán, together with Royal Dux and Count Thun (all of them kept using their original signatures). In 1958 Duchovský Porcelán was incorporated into Karlovarský Porcelán.
At the dawn of the sixties, manufacture’s policy concentrated mainly on modernization of the production process. The aim was to simplify the production and, at the same time, increase its effectiveness. Working conditions have been optimized and environment friendly technologies have been introduced.
In 1991 the factory was privatized and labeled as Český porcelán Dubi and in 1997 it became the main shareholder of Manufaktura Royal Dux Bohemia (Duchov).
In my collection I have three Český porcelán Dubí thimbles decorated with traditional ‘onion pattern’. Two of those are signed with a crown, a letter D and Czechoslovakia inscription. The remaining one was created after Czech and Slovakia became separate countries – it is signed only with a letter D and a crown (form of the signature after 1993).
The interesting thing about those thimbles is that two older ones were two times cheaper than the newer one. Bought by my parents during the stay at Slovakia, surprisingly were treated by the seller not as a precious reminder of the times when Czech and Slovakia were one country but as uninteresting old junk he could get rid of.
Writing this article I used information found at Český porcelán Dubí web site and at Ginni’s site about Czech and Czechoslovakian porcelain.
* * *
Pictures used in this article are my property.
I kindly ask for not using my articles and photos without permission.
If you have any questions, just write me.
Wedgwood Museum prezentuje najznakomitszą kolekcję wytworów manufaktury Wedgwood. Począwszy od unikalnego zbioru próbek Queen's Ware (Porcelany Królowej), wykonanych przez samego Josiaha Wedgwooda - założyciela fabryki, na wazie - jedynej tego rodzaju w Wielkiej Brytanii, dekorowanej przez Emile Lessore - kończąc.
W kolekcji można także odnaleźć dzieła światowego malarstwa (artystów takich, jak: Stubbs, Sir Joshua Reynolds, John Singer Sergeant).
W Wedgwood Museum zapoznać się można z historią manufaktury (od XVIII wieku po dzień dzisiejszy). Członkowie rodziny Wedgwood, już od Josiaha I począwszy, zbierali i chronili w swoich zbiorach cenne dzieła, dlatego też cała kolekcja została zgromadzona w muzeum dopiero w roku 1906. Bezpośrednią przyczyną utworzenia muzeum było odnalezienie tajnego skarbca wczesnych porcelanowych próbek. Oficjalnie Wedgwood Museum rozpoczęło swoją działalność 7 maja 1906 roku.
Mieszcząca się w fabryce w Etrurii ekspozycja na czas trwania II wojny światowej została ukryta w bezpiecznym miejscu. W roku 1940 manufaktura Wedgwood'a przeniesiona została ze starych pomieszczeń w Etrurii do nowej, malowniczo położonej siedziby (Barlastion). Kolekcja prezentowana była w specjalnie zaprojektowanej Long Gallery (Długiej Galerii), liczącej niemal 100 jardów (ponad 90 metrów) długości. Muzeum na nowo udostępniono zwiedzającym w 1952 roku.
W 1975 roku historyczną kolekcję przeniesiono do nowoutworzonego Visitor Centre (Centrum dla Zwiedzających) oraz muzeum. Galerie zajmowały powierzchnię 3500 stóp kwadratowych (około 325 metrów kwadratowych). Utworzono specjalne, niewielkie pomieszczenie na galerię sztuki, gdzie prezentowano dzieła malarstwa.
Victorian Room w Wedgwood Museum
W związku z nieustającą popularnością Wedgwood Museum oraz Visitor Centre, obiekt został przebudowany i w roku 1985 odświeżony dla utworzenia optymalnych warunków prezentacji ekspozycji. Liczne eksponaty umieszczono a gablotach odpowiadających koncepcji projektu "żywego muzeum". Wystawę zaprojektowano jako historyczną podróż przez trzy wieki pionierskich wynalazków, rozwoju wzornictwa, nowinek technicznych oraz osiągnięć artystycznych.
Georgian Room w Wedgwood Museum
W roku 2008 Wedgwood Museum przeszło kolejne przemiany. Pracowano wówczas nad rozbudową powierzchni muzealnych. Na co dzień ekspozycje zwiedzać można między 9 a 17, w soboty i niedziele między 10 a 17. Muzeum nieczynne jest jedynie w okresie świątecznym, miedzy 24 grudnia a 1 stycznia.
Zarówno zdjęcia jak i wskazówki do napisania tego artykułu znalazłam na stronach Muzeum Wedgwood, Wedgwood oraz Wikipedii.
* * *
Proszę o niewykorzystywanie tekstów ani zdjęć bez mojej zgody.
W razie jakichkolwiek pytań, proszę o kontakt drogą elektroniczną.
Ochrzczony mianem Ojca Angielskiej Porcelany Josiah Wedgwood (1730-1795) ufundował słynną manufakturę w 1759 roku.
Za swojego życia zaprojektował i wyprodukował trzy najbardziej znane ceramiczne tworzywa:
- w 1762 roku - Queen's Ware (Porcelana Królowej),
- w 1768 roku - Black Basalt (Czarny Bazalt),
- i wreszcie w 1774 roku - Jasper (Kamionka Jaspisowa).
W XIX wieku fabryka Wedgwood'a zaczęła znacząco się rozwijać za sprawą wprowadzenia nowych maszyn. Dzięki nowatorskim rozwiązaniom wyprodukowano pierwsze, kolorowe tworzywa nadające się do produkcji naczyń wykorzystywanych w celach spożywczych. Ruszyła także produkcja bone china (czyli takiego rodzaju porcelany, której głównym składnikiem jest kalcynowana kość wołu). Serwisy Wedgwood'a zagościły na wielu stołach, na wielu ważnych uroczystościach. Wiele zastaw wykonywano na specjalne zamówienia, jak na przykład naczynia wyprodukowane na prośbę Prezydenta Teodora Roosevelta.
W latach trzydziestych XX wieku, kiedy to większość angielskich wytwórni zmuszona była do zakończenia działalności, Wedgwood kontynuował swój sukces. Rzec by można, że fabryka prosperowała wręcz lepiej niż we wcześniejszym okresie. Josiah Wedgwood V (w całym rodzie było pięciu mężczyzn imieniem Josiah) zadecydował o budowie nowej fabryki. Produkcja ruszyła w latach czterdziestych i od tego czasu czterokrotnie zwiększała swoją powierzchnię.
Manufaktura Wedgwood jest najbardziej nowoczesną fanryką porcelany w Wielkiej Brytanii. Wedgwood to połączenie tradycyjnych, misternych wzorów z nowoczesną technologią. Od ponad dwóch wieków Wedgwood zachwyca najwyższymi standardami projektowania, wykonania, jakości i innowacyjności.
W swojej kolekcji posiadam kilka naparstków wytwórni Wedgwood, wśród nich nie mogło oczywiście zabraknąć tych z kamionki jaspisowej (naparstek z kamionki jaspisowej Kwiatowa dziewczyna, Wedgwood - Anglia). Najpopularniejsza jest kamionka w kolorze niebieskim, chociaż Wedgwood produkuje ją także między innymi w kolorach: zieleni, czerni, różu, fioletu, żółci. Niestety, jeszcze nie dorobiłam się w moim zbiorze naparstków w innych kolorach. Kamionka w dotyku przypomina nieglazurowaną ceramikę. Naparstki są jednobarwne z przytwierdzonymi misternymi wzorami, z reguły w kolorze białym (ale istnieje na przykład tak oryginalne połączenie jak złoty ornament na czarnym tle).
W kolekcji mam także porcelanowe naparstki Wedgwood'a. Na jednym z nich zobaczyć można igrające w wodzie wydry (porcelanowy naparstek Wydry, Wedgwood - Anglia), na innym - błękitne róże (porcelanowy naparstek Niebieska róża, Wedgowood - Anglia).
Do napisania tego artykułu wykorzystałam informacje oraz zdjęcia z oficjalnej strony wytwórni Wedgwood, strony Muzeum Wedgwood oraz Wikipedii.
* * *
Zdjęcia naparstków oraz sygnatur, wykorzystane w tym artykule są moją własnością.
Proszę o niewykorzystywanie tekstów ani zdjęć bez mojej zgody.
W razie jakichkolwiek pytań, proszę o kontakt drogą elektroniczną.
Wooden creations, similar to popular matioshka dolls (women opening like boxes and putting one into another forming a whole big woman), are one of the most characteristic Russian thimbles. I also have such a beautiful, old matrioshka doll. I was playing with it when I was a little child. One of molds is broken because of my passionate using.
Wooden, hand-painted thimbles are real works of art. Each one is different and perfectly painted . It is hard to find those beauties among other treasuers of Russian art. Passers-by are usually ignoring stands with Russian souvenirs, sick of baroque gildings and splendour.
The most popular thimble shape is matrioshka, which I have mentioned above. Those hand-painted, wooden dolls are made by machine turning. They have many different shapes and painters are using beautiful, rich colours (mat and opalescent as well) to decorate them (wooden thimble Turquoise barrel – Russia, wooden thimble Round pink pearl doll - Russia).
Besides the enormity of shapes and colours of matioshka thimbles there are also other forms – miniature paintings. These are usually painted on a higher, wooden forms. I have eight such thimbles in my collection. Two of them are decorated with Russian views, e.g. this one with orthodox church and cranes flying above (wooden thimble Crane – Russia). Six of my thimbles presents animals and personages, e.g. beautiful, green specimen with an old wanderer image (wooden thimble Green old man – Russia) or painted with a gold, lustrous colour thimble with a big, dignified peacock surrounded by wonderful flora (wooden thimble Peacock – Russia).
Apart from little pieces of art mentioned above, among hand-painted, wooden beauties, I also have eight thimbles with even more subtle patterns and more interesting shapes. They could be useful for creating a little theatre. These are such items as dwarf ( shown last time) or with fairytale animals and personages. They also resemble those figures in their shape.
Porcelain thimbles made by Gzhel manufacture are painted in very characteristic technique. White porcelain is decorated with blue, subtly fuzzy ornaments (porcelain thimble Square, Gzhel – Russia, porcelain thimble Round, Gzhel – Russia).
The most outstanding Russian porcelan manufacture in Lomonosow, of course. I have seven thimbles from this factory in my collection. The most characteristic pattern made by Lomonosow artists is cobalt net (porcelain thimble Cobalt net, Lomonosow – Russia). This pattern appears on all products leaving this factory. Whole porcelain services are beeing decorated this way.
* * *
Pictures used in this article are my property.
I kindly ask for not using my articles and photos without permission.
If you have any questions, just write me.
W artykule na temat wytwórni Český Porcelán Dubí pokazałam jeden z naparstków tej manufaktury, z charakterystycznym "wzorem cebulowym". Dzisiaj pokrótce opowiem o historii i wyglądzie tak zwanego "cebulaka".
Od samego początku charakterystyczny, niebieski wzór na białym tle porcelany nazywano "wzorem cebulowym" ("cibulák"). Styl ten wywodzi się z Południowej Azji, gdzie po raz pierwszy wykonywano podobne zdobienia. Został on jednak zaadaptowany do warunków europejskich.
Nazwa "wzór cebulowy" nadana została przez błędną interpretację jednego z elementów ornamentu, a mianowicie, przypominającego swoim kształtem cebulę, owocu granatu. Porcelana o "wzorze cebulowym" firmowana jest przez Český Porcelán. "Cibulák" ma charakterystyczny układ motywów w całym wzorze, który zaprezentuję poniżej.
Po prawej stronie motywu centralnego umieszczony jest, przypominający swój azjatycki pierwowzór (kwiat lotosu), kwiat chryzantemy. Z korzenia wyrasta gałązka z dużym, otwartym kwiatem i zamkniętym jeszcze, niewielkim pąkiem. Zgodnie z tradycją azjatycką, kwiat ten miał symbolizować czas.
Po lewej stronie znajduje się cienka, bambusowa gałązka, opleciona kwitnącym pnączem (przypominającym lianę bądź powój). Nie jest możliwa jednoznaczna, botaniczna identyfikacja tego gatunku, a symbolizuje on jedność.
Centralną część głównego motywu stanowi podwójnie ząbkowany liść. Ten liść oraz położony ponad nim we wzorze kwiat, określane są mianem "krzewu piwonii", który jest symbolem dobrobytu, wzniosłości oraz wzrostu.
Obramowanie pomiędzy motywem centralnym - zwanym "Schakiako" - a owocami na brzegu talerzyka, zlokalizowane jest w żłobieniach produktu. Kwiat lotosu, na cztery części, rozdziela pnącą roślinę.
Na brzegu umieszczony jest pierwszy z "błogosławionych owoców". W nawiązaniu do wzorów chińskich, kształt owocu i jego połączenie z trzema gałązkami, wyraźnie przypomina brzoskwinię. Ten element ornamentu jest znakiem nieśmiertelności albo - przynajmniej - długiego życia.
Drugim z "błogosławionych owoców" również znajduje się na brzegu. Owocem tym, jest bogato zdobiony, mocno wystylizowany granat, który od dawna już podziwiać można w roli zdobniczego detalu ceramiki.
Do napisania tego artykułu wykorzystałam informacje oraz zdjęcia ze strony wytwórni Český porcelán Dubí.
* * *
Proszę o niewykorzystywanie tekstów ani zdjęć bez mojej zgody.
W razie jakichkolwiek pytań, proszę o kontakt drogą elektroniczną.
My first thimble was a gift from my father. It was almost five years ago. He brought me from his Hungarian trip a little, porcelain gem made by Hollohaza manufacture (porcelain thimble Flower, Hollohaza - Hungary). For a long time it was only a single gadget standing on my shelf. At that time I did not have an idea that there are some larger collections of such useless objects. Because, obviously, a thimble made of porcelain or glass cannot be used according to thimble's proper function.
Later, it turned out that besides typical, metal or plastic creations helpful in sewing or embroidery, amazing masterpieces exist; including wooden, glass, stone, ceramic, hand-painted, kilned, decorated with golden pigments thimbles and also those completely unlike classic thimbles - fugurines...
Currently, I have 925 thimbles in my collection. They come from four continents and over thirty countries. So, welcome to my blog dedicated to thimbles. You will find here information about my collection, about concrete thimbles, manufactures and signatures. Surely, many plots will be conected with porcelain, because of the fact that a majority of thimbles in my collection is made of porcelain. Typically catalogue data you will find on my website.
* * *
Picture used in this article is my property.
I kindly ask for not using my articles and photos without permission.
If you have any questions, just write me.
Elzie Crisler Segar (1894 – 1938) was an American cartoonist, best known as the creator of Popeye, a character who first appeared in 1929 in his comic strip Thimble Theatre. I have found this invention by accident on the comics' blog.
Český Porcelán Dubí ufundowana została w roku 1864 przez Antona Tschinkela. Początkowo wytwarzano tam majoliki (majolika jest to pokryta nieprzezroczystą polewą cynowo-ołowiową o bogatej kolorystyce ceramika), a od roku 1874 rozpoczęła się tam również produkcja porcelany.
W roku 1885 fabrykę kupił właściciel niemieckiej firmy C Teichart i wówczas rozpoczęto produkcję porcelany podobną do tej prowadzonej w wytwórni Meissen w Niemczech. Używano wzorów zaczerpniętych z miśnieńskiej tradycji. Dubí była pierwszą fabryką produkującą porcelanę z tak zwanym "wzorem cebulowym" na terenie Czech.
W roku 1895 fabrykę przejął Bernard Bloch z B Bloch & Co i w 1920 zmieniła ona nazwę na E ichwald Porcelain and Stove Factory Bloch & Co.
W 1939 roku Naziści skonfiskowali fabrykę i sprzedali ją ( Dr H Widera & Co of Thuringia - Niemcy). Do roku 1945 wytwórnia funkcjonowała pod nazwą Eichwald Porcelain and Stove Factory Widera & Co.
Fabryka wróciła do rąk czeskich w roku 1947 i wraz z Royal Dux i Count Thun została włączona do Duchovský Porcelán. Wytwórnie te nadal posługiwały się jednak sygnaturami podobnymi do tych wcześniejszych, sprzed połączenia. W roku 1958 Duchovský Porcelán włączona została do Karlovarský Porcelán.
U schyłku lat sześćdziesiątych polityka wytwórni koncentrowała się przede wszystkim na modernizacji procesu produkcyjnego, co w konsekwencji miało prowadzić do uproszczenia produkcji przy jednoczesnym zwiększeniu jej efektywności.Postawiono także na tworzenie optymalnych warunków pracy oraz wdrażanie technologii przyjaznych dla środowiska.
W roku 1991 wytwórnia została sprywatyzowana i zaczęła funkcjonować pod nazwą Český porcelán Dubí. W roku 1997 fabryka stała się głównym akcjonariuszem Porcelánová Manufaktura Royal Dux Bohemia (Duchov).
W moich zbiorach posiadam trzy naparstki manufaktury Český porcelán Dubí o tradycyjnym "wzorze cebulowym". Dwa z nich sygnowane są koroną i literką D z napisem Czechoslovakia, jeden pochodzi już z czasu po połączeniu Czech i Słowacji, a na sygnaturze widnieje tylko litera D i korona (po roku 1993).
Starsze naparstki moi rodzice kupili podczas swojej wakacyjnej wyprawy na Słowację. I tu ciekawostka. Otóż, każdy z naparstków czechosłowackich kupili za cenę około dwukrotnie niższą niż ten czeski. Powód? Sprzedawca spojrzał zdziwiony, po tym jak rodzice wyrazili chęć zakupienia staroci i poinformował, że nie ma na składzie niestety okazów z aktualnej produkcji, stąd ta promocja. Urocze.
Do napisania tego artykułu wykorzystałam informacje ze strony wytwórni Český porcelán Dubí oraz strony Ginni o czeskiej i czechosłowackiej porcelanie.
* * *
Zdjęcia, wykorzystane w tym artykule są moją własnością.
Proszę o niewykorzystywanie tekstów ani zdjęć bez mojej zgody.
W razie jakichkolwiek pytań, proszę o kontakt drogą elektroniczną.
|
|
Posts
